روزنامه خراسان رضوی چندبار درباره نمایشگاههای نقاشی من نوشت؛ نوشتههایی که همیشه برایم جالب بود، چون نگاه یک مخاطب بیرونی را به کارهایم نشان میداد. هر بار که نمایشگاهی برپا میکردم، برایم بیشتر شبیه یک گفتوگو بود؛ گفتوگویی میان من و آدمهایی که روبهروی تابلوها میایستادند و هرکدام چیزی از دلشان عبور میکرد. متنهایی که در خراسان چاپ شد، بخشی از همین مسیر را ثبت میکند؛ نه بررسی تخصصی، نه تحلیل پیچیده—فقط چند خط درباره تجربههایی که در آن سالها با نقاشی گذراندم.
«این گفتوگو با عنوان «میخواهم ونگوگ ایران باشم» در روزنامه و مجله همشهری منتشر شد. جملهای که آن روز گفتم، بیشتر از یک ادعا، ...
این یادداشت با عنوان آرزوی نقالی را سالها پیش برای روزنامه صبح استان اتفاقیه نوشتم. همیشه برایم نقالی فقط یک شیوه روایتگریِ قدیمی نبود؛ ...
